Krachtbalclub Sporting Brugge werd gesticht op 27 mei 1976 op de wijk St-Jozef ten noorden van Brugge. Op die wijk, een wijk met vele sociale woningen en dus veel jongeren werd reeds in 1969 met krachtbal gestart. Het waren de gebroeders Robert, eerste voorzitter en Willy de Jonge die samen met Eric Taveirne en nog enkele spelers het toenmalige Finaerts Brugge hadden verlaten om met een eigen team te starten.

REAL St-Jozef werd de naam, genoemd naar Real Madrid, de voetbalploeg die in de jaren ’60 furore maakte. Wij kregen het stamnummer 62. Ons terrein was toen gelegen ter Pannebekestraat in “den bilk” een laaggelegen stuk grasveld, eigendom van Stad Brugge die bij regenweer dikwijls onder water stond, een zwaar terrein. Kleedkamers waren niet aanwezig . Wij moesten ons in die tijd kleden en wassen in de garage van ons klublokaal, café St-Jozef wat verder gelegen aan de bushalte. Prachtige taferelen hebben zich daar afgespeeld, de teiltjes buiten en de meisjes op de bus keken hun ogen uit. Gezien er op de wijk voor de jongeren geen sportclubs waren konden wij op veel spelers en een ruime aanhang rekenen. Onze seniors en scholieren speelden in die tijd mee aan de top.

REAL speelde van het seizoen 69-70 tot 73-74 op St-Jozef. Het seizoen 74-75 en 75-76 werd REAL na een onderling conflict JEUGDCLUB DE TORRE om uiteindelijk in 76 onder de naam SPORTING BRUGGE, genoemd naar natuurlijk Sporting Anderlecht, de ploeg die toen in de jaren 70 aan de top was. Ons terrein was nog steeds de bilk maar van café St-Jozef verhuisden wij naar Café Boldershof gelegen aan de kerk van St-Jozef. Aldaar konden wij beschikken over het zaaltje achteraan de café die wij toen gebruikten als kleedkamer. Een van onze eerste sponsors was toen BRUNO MAES, die regelmatig onze goede prestaties honoreerde met lekkers uit zijn fabriek.

Spelers van het eerste uur waren o.a. de gebroeders Vanheerentals, Miller, Biccler, Van Moeffaert en de Jonge. Dany Clevers, Braet, Floreal, De Grande en Baele.In die tijd hadden wij klassespelers maar ze hadden maar één probleem en dat was trainen, aan trainen hadden de meeste een broertje dood. Daarom werd besloten verder te doen met spelers die zich wilden inzetten voor de ploeg en de club. Er ontstond terug een split, de “goeie” bleven Sporting, de anderen werden terug de Torre.

Sporting ging toen door toedoen van Rudy de Jonge, leraar in de Koolkerkse school, spelen op Koolkerke, achter de sporthalle, nog steeds ons huidig terrein. Door zijn inzet konden wij recruteren uit de jongeren die aldaar school liepen ,niet voetbal maar krachtbal werd de sport op school, tijdens de speeltijd werden dagelijks matchen gespeeld, soms met 20 tegen 20. Dit terrein werd door geen andere sportvereniging gebruikt zodat wij daar 2 prachtige krachtbalvelden konden aanleggen. Wij mochten van school beschikken over het kleine bibliotheekklasje die wij inrichtten als ons eerste clubhuis, ’t Kantientje. Hier leerden vele van onze spelers en speelsters elkaar kennen. Na enkele jaren kregen wij van het stadsbestuur een prachtige veldverlichting en begin de jaren ’90, nadat de school nieuwe lokalen bouwde ter Smallestraat konden wij de prefabouw, ons huidig clubhuis aan de Stad Brugge huren. Met man en macht werd een fraai clubhuis ingericht waar menige club jaloers van was. De kleedkamers in de sporthalle werden ook aan onze noden aangepast, tot op heden leven wij in de beste verstandhouding met het stadsbestuur.

Uit die tijd komen onze beste spelers : Kristof Van De Maele, David Cools, Tom Verbouw, de gebroeders Joos, Jacxsens, De Cock, Depoorter,… en nog vele anderen leerden voor het eerst krachtbal op school. In de jaren 80 werden wij de grootste club van België, met de schoolbus trokken wij met onze jeugd van tornooi naar tornooi.

Onze seniors kenden zo'n succes dat wij genoodzaakt zagen een club in de club te stichten. Eind de jaren '80 werd SV KOOLKERKE geboren. Uiteraard moesten wij onderaan in de laagste reeks starten maar na 4 jaar kwamen wij in 1ste nat. De derby’s tussen Sporting en SV waren zo bitsig dat werd besloten voor de goede werking van de club eind jaren ’80 met SV KOOLKERKE te stoppen en gezien wij in die tijd enkele spelers door werkomstandigheden en andere redenen verloren, kwamen wij weer tot 1 club.

Het seizoen 1990-1991 verloren wij onze plaats in 1ste nationale. Wij konden echter het volgende seizoen terug in 1ste starten gezien OLYMPIA BRUGGE in spelersnood zat en besloot met ons te fusioneren. Ons stamnummer werd 2, het stamnummer waarop wij nu nog fier zijn. John Verpoest, een oude rat in het krachtbal bracht spelers als Paul Maes, Geert Meheeus en Philip Mostaert mee. Die spelers aangevuld met Danny Legein, Danny Clevers en Rudy de Jonge werden de gevreesde ploeg uit 1ste nationale. Na het afhaken van Geert Meheeus kwam Kristof Van De Maele als achterspeler in de ploeg. Het seizoen 93-94 waren wij op weg naar de titel toen Paul Maes, onze beste aanvaller, zich kwetste en gezien zijn beroep, veearts, het niet meer aandurfde risico’s te nemen.

Sporting bleef een goeie ploeg met een sterke thuisreputatie. Toen Rudy de Jonge en Dany Legein besloten een stapje terug te zetten werd resoluut de kaart van de jeugd getrokken. Nadat aanvankelijk wat leergeld werd betaald en wij ongelukkig genoeg in het seizoen 98-99 naar 2de nationale zakten werd onder leiding van trainer Guido Hoppe aan een ploeg gebouwd. Het seizoen daarop werden wij kampioen van 2de nationale na een testwedstrijd met SIJSELE. Kristof Van De Maele werd verkozen tot 'Speler van het jaar', de eerste keer dat een speler uit 2de klasse die eer te beurt kwam.

Het seizoen 99-00 werd het beste seizoen van onze club ooit. We werden vice-kampioen in 1ste nationale en algemeen kampioen, 1ste A en B samen, enkel een ongenaakbaar Assebroek kon ons van de titel houden.

Het seizoen 00-01 kende voor ons een slechte start en we konden niet meer meespelen voor de titel of de beker. Een 3de plaats werd toch nog behaald. Intussen groeide ons spelersgroep nog aan met o.a. Wim Pollentier, Jo Vandamme, Bart Verrecas, Steve Osaer, zodat we over een brede kern konden beschikken. Dit seizoen trad Sporting ook terug op met 2 damesteams. Met groot succes. Onder impuls van Patricia, Nathalie, Vicky, Deborah, Ann, Isabel, Evi, Katrien, Sabrina werd kampioen gespeeld in 2de nationale, een goeie plaats behaald in 3de nationale en speelden de dames de finale van de Beker van België in Mechelen (verlies tegen een sterk St-Michiels).

Het seizoen 01-02 wordt het jaar van de waarheid. De heren gaan voor de dubbel, de reserven voor kampioen in 1ste B en de dames gaan hun mannetje staan in 1st nationale. Wordt vervolgd…